MUCÄ°ZE

Bazen insan hayatındakilerin kıymetini bilmez, derler ya işte öyle klasik bir sözle başlıyorum. Kimileri evet ya söylemesi dile kolay der kimileri bunu gerçekten uygular. Bazen karamsarlık çöker gecenin en karanlık anlarında zaten gece ortası böyledir. Hüzne salar insanı, ruhunun en derin yerlerindeki en derin karanlıklarla boğuşturur. Olamadıklarımızı düşünürüz belki de olmak istediklerimizi. Ama elimizdekileri unuturuz.
Bir mucizeyi çok uzakta aramak gerekmiyor bence. Hepimizin hayatında bir mucize olmuştur. Önemli olan bunu adlandırmaktır ve fark etmektir. Gülümsemeyi çoğu kez eksik ediyoruz yüzümüzden ama gülümseyince biliyorum ki farklı bir ışık yayılıyor içimize. Ve de etrafımıza…
Bir dağın içinde hissederiz kendimizi çoğu zaman yalnız, yapayalnız. Sesimizi biz bile duyamayız. Bir el mi bekleriz bizi oradan çıkarması için. Ama ordaysak orayı renklendirmeyi unuturuz. İnsan psikolojisi böyledir. Genel de olumsuzluklar aklımıza gelir.
Belki yaşadığımız şehre uyum sağlayamadık, sevemedik orayı. Hep şikayet ettik. Ama sevmeyi denemedik. Oradaysak mutlu olmanın ip uçlarını fark etmedik. Sanırım önemli olan mutlu olmayı beklemek değil, mutlu olmak için çabalamak. Ama her şeyin en önemlisi de kendimizi sevmemiz.
Kendimizle ne kadar barışık bir durumdayız. Kendimizin hatalarıyla yüzleşebilecek kadar cesur muyuz? Yada verdiğimiz kararları uygulamada ne kadar cüretkariz? İçimizdeki potansiyelin farkında mıyız peki ? kendimizi ve de benliğimizi doyuracak farklı ne yaptık? Beklide içimizde bir yerlerde keşfedilmeyi bekleyen gizil güçlerimiz vardır.
Mutlu olmak demek her istediğimizin olması demek değildir. Ruhumuzu doygunlaştırmaktır bence mutluluk. Kimi bunu sevdiği bir insanla yapar kimi ise fotoğraf çekerek. Kimi bir insana aşık olur mutluluk hisseder, kimi denize aşık olur. Dalga sesleriyle yalnızda olsa ruhunu dizginler. Kimi entelektüel bir alan seçer, kendini o yönde doyurur. Kimi aileyi seçer eşine çocuğuna ayırır kendini. Şunu da unutmamak gerekir herkesin mutluluğa bakışı farklıdır. Bir insanı mutlu eden bir şey başkasını da mutlu edecek diye bir şey yok.
Ben her sabah sağlıklı olarak uyanmanın beni gülümsetmeye yettiği insanlardanım. Ama başkasına bu basit gelebilir. Ve yine sıradan bir gün diyebilir. Elimizdekilerin elimizde olmadığını anladığımızda iş isten çok geçmiş olabilir. Gözlerimiz olduğu için ve şuan bu yazıyı okuyabildiğimiz için mutlu sayabiliyor muyuz kendimizi?
Ya gözlerimiz olmasaydı. Denizi soracaktık bize su renginde diyeceklerdi. Ama biz suyun rengini ve şeklini bilemeyecektik. Gökyüzüne bakmayı çok isteyecektik parlayan güneşin ışıltılarını üstümüze bırakmasını gözlemlemek isteyecektik beklide ama yapamayacaktık. Her şeyden önemlisi kendimizi bir aynada görmek isteyecektik ama kendimizin bile neye benzediğini bilmeyecektik. Gözlerimizin güzelliğini öğrenemeyecektik.
İşte bakın sanırım mutlu olmak için bir çok sebebimiz var. İnsanın düşünceleri neyse duyguları da o yönde şekil alır. Bence düşüncelerimize pozitif olmayı eklemeyi unutmamalıyız.
Herkesin bir mutluluk mucizesi vardır. Haydi o nu keşfetmeyi deneyin...